610. Na 111 dagen

DE GROTE VAKANTIE is begonnen. Op een zowel vertrouwde als heel aparte manier. Het gebeurt wel meer in onze contreien dat de weergoden er voor de schoolgangers en bouwvakkers een soepje van maken. In juni stralend weer, en als het verlof begint gaan de hemelsluizen open. Ook deze keer niet echt verrast daardoor, en dus zeker geen klaagzang van mijnentwege. Plant en dier kunnen wat extra regen gebruiken. Het heel aparte bij het begin van dit zomerreces is dat er voor velen al maandenlang een relatief nietsdoen aan vooraf is gegaan. De Corona-lockdown, het isolement, het afstand houden en de voorzichtige heropstart, het stilletjes opnieuw komen piepen. Dàt zijn we niet gewoon. Hebben wij, die pas na WO II deel uitmaken van deze maatschappij, nog nooit meegemaakt. Benieuwd naar de toekomst.

Is het daarom dat ik net nu Geert Mak's In Europa tracht te lezen? Deel I, met een blik op de eerste helft van de 20ste eeuw. WO I, de Spaanse griep, de Oktoberrevolutie, opkomst van het nazisme, fascisme en communisme, Spaanse burgeroorlog, WO II, begin van de Koude Oorlog. Ik doe m'n best, ik probeer. Lukt niet altijd even goed. Heb er tijd voor nodig. En focus. Vooral de combinatie van de twee. Ga er nog even mee door en wil daarna weer op iets regelmatiger basis verslag uitbrengen. Van de dagelijkse besognes, van de dromen en de plannen, van wat gelukt is en wat niet. Er is hier maandenlang gehaperd en gekrasseld, getypt en gedeleted, opnieuw gedraft en uiteindelijk met twijfel gepubliceerd. Hopelijk kan ik blijven rekenen op m'n zelfvertrouwen, of krikken jullie dat een beetje op, dan gaat het zeker lukken. Geen kop in het zand, wel af en toe wat 'worries', maar zeker geen paniek. Laat ons maar doorgaan, ons verstand goed gebruiken en dapper vooruit blikken. Ons niet laten vangen aan zotte feestjes. Wat we voorlopig bereikt hebben niet zomaar te grabbel gooien door hals over kop de controle te verliezen. We doen verder, we houden ons aan de bubbel-meetings, deugddoend maar bizar, ietwat onwezenlijk. Maar we gaan er aan (moeten?) wennen, ons best blijven doen. Niet opgeven maar volhouden: we deden het al 111 dagen. 

609. Verjaardag

VIJFTIENDE VERJAARDAG VANDAAG. Diamonds!! Tenminste, als ik MMP (Mededelingen van Marco Polo) en MMMP (Meer Mededelingen van Marco Polo) bij elkaar optel. En er ook de laatste wisseloplossing bijvoeg. De huidige 564. en volgende is een gevolg van een strijd met M. Zuckerberg die dacht zijn FB te moeten beschermen tegen de schalkse uithalen en dito fratsen van uw dienaar. Het zij zo, weer of geen weer, al dan niet (meer) downgelockt, met of tegen zijn en/of uw goesting: we zullen doorgaan. En dus, om deze in totaliteit zestiende jaargang op de starten, nog eens een kopie van de berichten die aan de grondslag van dit alles hebben gelegen. Het begon in Stabroek. Aan de pc-tafels van het PITO-lerarenlokaal. Met mijn goede vriend en collega Aloysius-Wies-Primus. Hieronder de allereerste.

22 JUNI 2005

voor de "zoveelste keer" probeer ik nu eigenhandig een blog op te starten. Ik ben méér dan benieuwd naar het resultaat.... Stel je voor dat het eindelijk lukt: heel de vakantie heen-en-weer en op-en-af .... berichten vanuit Yucatan-Mexico, om jou en je eega op de hoogte te houden van onze vakantie-avonturen, alsook af en toe een tipje sluier lichten van de avond-uren... in Mexico kan dat meer dan een tipje zijn !!! Enfin, ik was weeral blij je vandaag even te ontmoeten. Al was het maar even: mijn dag kan niet meer stuk (of misschien alleen met stukken en beetjes) Ik ga dit verzenden (hoop dat het lukt) en dan weer aan de gitaarstudie...
Op hoop van zege !!!!

marco polo 

Tien jaargangen en 1376 mededelingen later was de MMP-cirkel rond, maar het verhaal nog lang niet geschreven. Want daags nadien stond déze aankondiging op de eerste pagina van een nieuwe blog. De opvolger die het net geen vijf jaar zou uitzingen (te wijten aan Zuckerberg & Co). 

22 juni 2015

Nieuwe Start...
Breaking News: Na 10 jaar Mededelingen van Marco Polo voel ik nood aan verandering maar ook de hang naar het vertrouwde is mij niet vreemd. Ik heb een hoofdstuk afgesloten, maar plak er meteen een tweede deel tegenaan: Meer Mededelingen van Marco Polo. Niet echt origineel, maar des te meer herkenbaar. Aan de vormgeving is wel gewerkt. Kleuren zijn gewijzigd, lettertypes veranderd en de grootte ervan werd aangepast aan de op onze leeftijd mogelijk teruglopende oogsterkte wat lezen betreft. Bovendien is de leestekstbreedte opgevoerd. Met deze grotere spanwijdte blijft het mijn streven om af en toe een hoge top te scheren. Nu de inhoud zelf nog. Heer Polo hoopt dat zijn volgers/lezers/-essen en -innen de weg blijven vinden naar zijn publicaties en zal zijn stinkende best doen om er af en toe weer iets leesbaars van te maken. Met een stralende midzomernacht achter de kiezen moet dat lukken. Ik ga er tegenaan, beloofd is beloofd!

Ondertussen zorgde 564. en volgende voor de verderzetting van het verhaal, en wat eens een werktitel was is gewoon de hoofding gebleven waaronder mijn meest actuele wartaal haar uitlaat vindt. Met of zonder 'klep', dat bepalen de omstandigheden dan weer wel. "15" is dus een feit, waarvoor ik u allen veel dank verschuldigd ben. Merci!! Danke!! Thanks!! Gracias!! Dankuwel!! Zonder zijn al dan niet regelmatige bezoekers zou dit forum al lang opgedoekt geweest zijn. Nu, in deze gekke Corona-tijden, lijkt de drang om verder te doen groter dan ooit tevoren. Voor zij die het nog niet beu zijn en een derde adem weten te vinden: "Let's go for it!!"

608. We'll meet again

OVER ICONEN GESPROKEN. 

Deze Dame was het muzikale boegbeeld van de morele ondersteuning voor de geallieerde troepen tijdens WO II. Om nooit te vergeten. We'll Meet Again en The White Cliffs of Dover klonken als hymnen voor de Britse soldaten. Bij uitbreiding voor al wie de oorlog had meegemaakt. Een idool van onze ouders. 

        Vera Lynn  (1917 - 2020)

607. Axl and more

CULTUUR DOET LEVEN. Dat voel ik in deze tijden van sociaal isolement maar al te goed. Spanningsvelden alom, maar wat een verademing om weer een studioconcertje van Jef Neve (het laatste van de eerste reeks) te mogen beluisteren. Of tussentijds en via een nieuwsbriefbericht van AMUZ een  door hen opgenomen concert mee te pikken. Schitterend programma.  Te vinden op Soundcloud. "Om duimen en vingers..." weet u wel. En er is nog zoveel meer. Wie ik vandaag extra in de schijnwerper wil zetten is buurman Axl. Even verwijlen op zijn FB-pagina laat grellig grave sporen na. Hij zit dagelijks "in zijn kot" om alleen of samen met collega's "in hùn kot" fantastisch knappe en eigenzinnige herwerkingen van gekende hits uit zijn opgestroopte mouwen te schudden. Kijken en luisteren begot, het is de moeite waard. Merci Axl, ook voor de warme goeiendag en het klapke als we elkaar tegenkomen op straat. Ne crème van nen bassist, en daar bovenop ne crème van ne mens. 'Een tooreke met twee bollen astemblief !!' 
Naast dit alles gaat het ook niet slecht met mij en m'n dagelijks bestaan. Het eerste containerparkbezoek (kan dat net wél of net niet op het Scrabblebord?) na de lockdown is een feit. Op afspraak en met een tijdslot. Prima organisatie, goede regeling. Mogen ze voor mij blijven doen. Pluim voor A. Ook uit diezelfde A-hoek komen de twee neus- & mondmaskers mét filters die ik deze week mocht ophalen in de plaatselijke apotheek. Een pluim en een duim voor A. De hoofdvogel was echter voor Evy W. Die kreeg eindelijk weer groen licht om met mijn voeten te spelen. Een uur lang, zalig. Wat een pedicure!!! Say no more. 

606. Versoepeling

SINDS DRIE WEKEN zitten we in opeenvolgende fasen van versoepeling. Daar wilde ik het hier even over hebben. Niet de souplesse van spieren en gewrichten, niet de verruiming van de migratienormen, ook niet de nivellering van de toelatingsvoorwaarden tot hogeschool en/of universiteit. Zelfs de aansluitingsvoorwaarden bij de lokale golfclub heb ik niet in gedachten en al evenmin de voorschriften en daarbij gestelde eisen tot het behalen van een zwemdiploma. Niets van dit alles baart mij zoveel zorgen als de versoepelingen die nu van alle kanten en tegen hoog tempo worden aangebracht in de eerder zo geprezen afspraken/maatregelen ter indamming van de Corona-besmettingen. Het heeft moeite gekost. Was het niet altijd #alltogether dan toch in hoge mate #laplupartdesnôtres die ervoor hebben gezorgd dat de curve afgevlakt is. Hopelijk op redelijk duurzame wijze. Dat was van bij het begin, remember het communiqué van 12 maart 2020, de allesomvattende doelstelling. Daartoe zouden wij onze handen wassen, en die daarna zeker niet aan anderen geven. Geen knuffels ook. Afstand houden: 1,5 meter hier, 2 meter daar. Niezen in de elleboog. Ons werd aangeraden "in ons kot" te blijven. Vonden we dat in den beginne onheus tot grof taalgebruik, het werd voorwaar dé campagne-slogan van de laatste jaren. Over mondmaskers, correctie: neus- en mondmaskers was de hele tijd veel te doen. Niet nodig, hier en daar zelfs tussentijds weggelachen, tot later in hoge mate aanbevolen en in bepaalde omstandigheden ten stelligste aangeraden. Ben bereid mijn duit in de voorbehoedszak te doen. Het dragen van dit protectiemiddel voor U en alle anderen om mij heen doe ik met plezier. Laat het wat 'lastig' zijn, high heels voor de dames zijn ook niet altijd comfortabel en dienen zowaar enkel de galanterie. Een strakke jeans is voor vele heren een beproeving, maar oogt o zo elegant. Wel, ik heb het ervoor over om in de nabije toekomst bij menigvuldige gelegenheden een neus- en mondmasker te dragen. Tot meerdere eer en glorie..., maar vooral tot ons aller hogere veiligheid. 

Bijgaande fotoreeks om u te ondersteunen in de pogingen tot herkenning bij onderlinge confrontaties. Bovenaan links hij die ooit zo menigmaal naar de Franse hoofdstad trok en van Pa-reis 2011  deze herinnering overhield. In de rechter bovenhoek dan weer de bebaarde versie waarbij sommigen ook hun bedenkingen hebben en die terechte twijfels zou kunnen oproepen bij inferieure  lichtomstandigheden. Verder zal ik vooral te herkennen zijn aan mijn gelaatsafscherming. Met dank aan George A. die mij enkele jaren geleden al het gebruik van een Vogmask aanpraatte. Ben er zeer tevreden mee. Was enigszins uit de aandacht verdwenen, maar nu weer helemaal terug. De meer frivole versies van het stoffen neus- en mondmasker werden mij aangeleverd door hubby-buddy-soulmate Katelijne dW. Merci Lijntje!! Ik draag ze met plezier. Als er nu op regelmatige basis nog wat extra tijd wordt uitgetrokken voor bijkomende strechoefeningen ben ik helemaal klaar voor welke versoepeling dan ook. Maar kalm aan hé !!

605. "Jeroen" Busken

"Voortdurend groet ze medebewoners alzheimers dementen asperges parkinsons autisten getikten ontwrichten gestoorden, die haar soms teruggroeten en over mijn hoofd heen een praatje met haar beginnen, dat ik hijgend me verbijtend moet aanhoren als het gegorgel gekolk geroffel van brak water waarin ik help haal me hier uit ik verdrink, ..."

ZOMAAR LOSWEG EEN voorbeeldzin gesprokkeld op pagina 232, helemaal aan het eind. Nog 15 bladzijden te gaan. Daar heb ik mij de afgelopen twee weken doorheen gewroet. Hij ligt hiernaast op foto, op een zomerse ontbijttafel. Het zit erop. Goed getimed, op Pinksterochtend. Het boek des avonds van dezelfde dag. Meestal met horten en stoten. 

De Mens wist het vele jaren geleden al. Verpakt in een songtekst: Jeroen Brouwers (Schrijft Een Boek). Hij weet hoe dat moet. Hij doet dat goed. Maar na de eerste tien bladzijden had ik er zo mijn bedenkingen bij. Even wegleggen. Later opnieuw. Volgende poging niet echt geslaagd. En zo bleef dat maar duren. Tot ik stilaan zelf mijn weg begon te vinden in het wattig warrige hoofd van Cliënt E. Busken. Dan ging het van langsom beter. Toevallig verscheen op 13 maart, begin van onze Corona-lockdown, een lovende recensie bij De Leesclub. Gedeeld achter bovenstaande roodbruine link. Toevallig? Voor mij een reden om juist deze boekbespreking uit te kiezen. Hoewel ik zelf niet even laaiend uit de hoek kan komen. Helemaal Jeroen Brouwers. Of dan toch Jeroen Busken?

604. "CCC"

NA TIEN WEKEN "in ons kot" vond ik het tijd worden om een balans op te maken. Op cultureel vlak deze keer, want daar staat deze titel voor: Corona-Covid19-Cultuur. Heeft dus niks te maken met wat zich in de jaren '80 hier te lande heeft afgespeeld. Wil het ook graag positief houden, niet gaan oplijsten wat er allemaal geschrapt moest worden in m'n agenda. Het was me wat, maar voor de 'makers' ervan is het dat nog veel meer. Maandenlange speellijsten, al dan niet uitverkochte voorstellingen, goed draaiende tournees en/of nieuwe projecten: alles in één virale veeg van de affiches. Gewoon van tafel, die meteen meer 'rasa' leek dan ooit tevoren. En dat hebben ze in de voordien al zwaar geteisterde cultuurwereld dan toch maar met beide handen aangepakt. 'Tabula rasa' en zoeken naar nieuwe mogelijkheden. Hier volgt een greep uit het aanbod dat mij tot nu toe wist te bereiken én bekoren. Gevarieerde toestroom van initiatieven die de burger moed inpompt. 

Het begon met een nooit eerder vertoonde combinatie (denk ik dan toch?!): Raf, Mich, Koen & Kris die in het kader van de nieuwe Te GeK!?-campagne de Clouseau-hit "Vanbinnen" omtoverden naar een Corona-topper:  We blijven binnen  Knappe ingreep om de lockdown-idee aan de vrouw en de man in de straat te brengen. Het lijkt alleen al heel lang geleden. Of is dat enkel in mijn hoofd. Kommil Foo bracht tussendoor ook een aangepaste versie van "Ruimtevaarder" en Raf kwam nog aan bod als tweede stem in  Kunnik nemi na joen komn van Katrien 'Pigeon' Verfaillie. Inderdaad, de pianiste die bij ons de lente zou ingespeeld hebben. Wat door het gedwongen isolement niet is kunnen gebeuren. We kijken uit naar een mogelijk moment om haar voor een 'veilig' tuinconcertje te strikken. Zodra er een datum is breng ik u op de hoogte. 

Tussendoor kwam ik oud-leerling Jef Van der Poel tegen op Facebook. Na het klassieke "oewist?" - "lang geleden man!!" - "alles goed?" - "hou het gezond, was je handen, poets je tanden" stuurde hij  een link door naar zijn YouTube-kanaal . Dj Jeffius op zijn eigen terras, draait in volle Corona-tijd dat het een lieve lust is. Outdoor Steam 1 & 2 hebben me bij momenten weer op dreef geholpen. Merci Jef, en vooral blijven gaan kerel. 

Die andere Jef, die speelt vier weken op rij telkens maandag- en woensdagavond een liveconcert vanuit zijn studio:  Jef Neve Live.  Je hebt er een ticket voor nodig, dat koop je online en dan kijk en luister je acht keer live en tussendoor zoveel als je wil naar de opnamen in het archief. De twee eerste waren al best te genieten, zelfs met een onverwachte stroompanne die de première inkortte tot een kleine 30 minuten. Ben benieuwd welke verrassingen hij nog in petto heeft voor ons.  

Verder is er ook Het Nieuw Stedelijk dat op donderdagavond een reeks online-optredens geprogrammeerd heeft op hun Facebook Watch-kanaal. Afgelopen week zag ik Inge Paulussen die een monoloog van Fien Leysen speelt.  'Concealer', helemaal Fien om op een geheel eigen manier en totaal onverwacht het Corona gerelateerde naar boven te brengen. Sterk. Genoten. Van tekst, plot en acteerprestatie. Wat brengt de aankomende week bij hen? 

Op regelmatige/wekelijkse basis ontvang ik al een hele lockdown lang e-mail van AMUZ die daarin hun "Concerten aan huis" aankondigen. Via Soundcloud zijn wekelijks veelzijdige concerten te beluisteren. Muziek van alle tijden, stijlen en culturen in het unieke kader van de voormalige Sint-Augustinuskerk. Een pareltje barokke architectuur in hartje Antwerpen. Enig mooi, elke keer weer. 

De Zandman Podcasts van radio 1 blijven ook de moeite. Een reeks van twaalf kortverhalen waarmee zij bij aanvang van de quarantaine-periode hun laatavond publiek wisten te bekoren. Blijven nog steeds te beluisteren, en zijn steengoed. Het mag u dan ook niet verwonderen dat hier een tevreden man zit te tokkelen op het klavier. Met zo'n aanbod aan genietbare 'dingen' hoor je mij absoluut niet klagen. We missen wel een en ander, maar de "CCC" biedt ook een breed alternatief. Of niet soms?